CEYHUN ÜSTEN


CÖMERTLİK VE CİMRİLİK…

NEŞTER – Ceyhun ÜSTEN


Sevgili Dostlarım;

Mübarek Cuma günü

Ademoğlu’nun hayatındaki iki büyük olguya NEŞTER atmak niyetindeyim.

Sizler de tecrübe etmişsinizdir.

Eli açık,

Gönlü bol,

Paylaşmayı bilen insanlarla yaşamak

Her daim keyif verir insana…

Ya bir de aksi, haris, cimri, sonradan görmüş insanlarla yaşamak,

İşte o durum tam da yandığımızın resmidir erenler…

Dostlarım;

Cömertlik ve Cimrilik kavramları

Ben fakiri her zaman düşündürmüştür.

Ademoğlu;

Birbirinin zıddı olan bu iki ruh halinin,

Hangisine daha yakın ise o sıfatla anılır.

Birisinin insanda olması diğerini yok ederken

Orta yolun çoğu zaman bulunamadığı veya kararında durulamadığı için

İki zor ve karmaşık hakikattir cimrilik ve cömertlik!

Peygamber Efendimiz (s.a.v) bu hususta buyururlar ki:

“Cömertlik cennette bir ağaçtır.

Cömert olan kimse o ağacın bir budağına tutunmuştur.

O budak muhakkak onu cennete çeker.

Cimrilik ise cehennemde bir ağaçtır.

Cimri olan kimse o ağacın bir budağına yapışmıştır.

O muhakkak onu cehenneme çeker.”

Toplumda bu iki kavram genellikle maddi unsurlarla ilişkilendirilir.

Çoğunlukla cimrilik kavramının karşılığı maddi unsurları sakınma, tutma halidir.

Cömertlik ise elindeki her türlü maddi unsuru paylaşma, verme, ihtiyacı olanın sıkıntısını giderme olarak algılanır.

Lakin dostlarım bu iki kavramın karşılığı sadece bunlar olmasa gerek diye düşünmekteyim.

Zira bu iki kavramın maddi karşılıkları yanında manevi ve soyut tarafları da var olmalı.

İnsan sadece para ve pul ile imtihan edilmez ki!

Bu sebepledir ki cömertliğin ve cimriliğin karşılığı sadece para olamaz…

Yarenlerim;

Sevgisini,

Şefkatini,

Merhametini,

Vefasını,

Asaletini,

Ahlakını,

Aşkını,

Faziletini,

Nezaketini,

Letafetini

İnsanlardan eksik etmeyen ve bütün bu vasıflarını yağmur gibi insanlara yağdıran insan benim kanaatimce cömerttir.

Ve dahi ibadetini,

İmanını,

Marifetini,

Nedametini,

Şükrünü,

Basiretini,

İrfanını her dem Allah için çoğaltan,

İfa eden kimse de cömerttir.

İbadette cömert olmak,

Pişmanlıkta cömert olmak,

Tövbede cömert olmak,

Şükretmede cömert olmak

Kulu Yaradan’ına daha çok yaklaştırmaz mı?

Tevazuda cömert olmak insanı güzelleştirmez mi?

Merhamet ve şefkatte,

Adalette,

Hakkaniyette,

İlim ve irfanda,

Karakter ve fazilette,

Aşk ve sevgide,

Nezaket ve marifette cömert olan kötü insan olabilir mi yerenlerim?

Yüce peygamberimiz Muhammed Mustafa (S.A.V) der ki:

“İnsanlarda iki sıfat vardır

Hak Teâlâ onları sever: Biri cömertlik, diğeri de güzel ahlaktır.

İki sıfat daha vardır ki onları sevmez: Cimrilik ve kötü ahlaktır.”

Ve yüce kitabımız Kur’an- ı Kerim’in Bakara Suresi’nde insanlara yardım eden kimselerin görecekleri mükafatlara dikkat çekilerek şöyle denilmiştir.

Ve Allah’ın rızasını kazanmak için harcamanız şartıyla başkalarına her ne iyilik yaparsanız, bu kendi yararınızadır Çünkü yapacağınız her iyilik size olduğu gibi geri dönecek ve size de hiçbir şekilde haksızlık edilmeyecektir” (Bakara Suresi, [2:272])

Dostlarım;

Cömertlik gerçekten de çok önemli bir fazilettir farkında olana.

Cömert insan ihtiyacı olmayanı, ihtiyacı olana verir anlamını çıkarırız çoğu zaman ancak

Cömertliğin de üzerinde bir hal vardır ki buna “Îsâr” diyoruz.

Burada kendisinin ihtiyacı olduğu halde elindekini bir başka ihtiyaç sahibine gözünü kırpmadan vermek hali söz konusudur.

Ve bu kavramı efendimizin ve Ehli Beyt’in hayatında sıkça müşahade ediyoruz.

Cömertlik hali bu kadar övülmüş ve Müslüman’ın en önemli vasıflarından sayılmışken insan neden cimrilikte karar kılar acaba diye düşünmeden edemiyor insan?

Tamahkârlık,

Pintilik,

Muhterislik,

 Hasislik ve cimrilik neden bazı insanların yakasına yapışır da onlardan bir türlü ayrılmaz?

Adeta onların kaderi olur.

Bazı insanların bir bardak suları bile içilmez veya Allah nasip etmez!

Bu tip insanlar gerçekte her anlamda cimridirler.

Sevgiden,

Şefkatten,

Merhametten,

 Hakkaniyetten,

Vefadan,

Adaletten,

Faziletten,

Tevazu ve basiretten nasiplenmemiş ve yoksun bırakılmışlardır!

Bu tip insanlar ne maddi ne de manevi hiçbir şeyi ihtiyaç sahibine veremezler.

Öylesine kabızdırlar!

Öylesine bencil,

Öylesine hoyrat,

Öylesine kurak toprakların insanlarıdır…

Üzerlerine rahmet-i ilahiye sanırsınız hiç yağmamıştır.

Cimri insanın kendi dahil hiç kimseye faydası yoktur dostlarım!

Kendisine dahi vefası olmayan bu tipten insanların tek gayesi vardır.

Mevki ve makamlarını büyütmek,

Para biriktirmek,

Tıksırıncaya, çatlayıncaya, patlayıncaya kadar yemek içmek

Ve sadece kendini düşünmek…

Bütün bunların dışında hiçbir ideali olmayan,

Vefasız,

Düşüncesiz,

Karaktersiz,

Merhametsiz,

Asaletsiz,

İtibarsız ve faziletsiz olan “zavallı” ve “düşkün” insanlardır!

Bu tipten insanlara asla umut bağlamamak, onlara sırtınızı dönmemek lazımdır.

Cimri insan her anlamda cimridir.

Makam ve mevkide önemli yerlerde de olsalar hiçbir zaman insanların gönlünde büyüyemezler.

Cimri her yönüyle cimridir!

Gittiği her yeri

Daraltır,

Azaltır,

Ve dahi küçültür!

Hâsılı kelam sevgili dostlar;

Bu iki kavramın içinde hangisine dahil olduğunu görüp davranışlarımıza çeki düzen vermek,

Yarını,

Ahret hayatını hiçbir zaman göz ardı etmeden,

Tövbe ve hakikat kapılarından ayrılmamak temennisi ile Rabbim cümlemize Hidayet nasip etsin…

Özellikle bu mübarek cuma gününde ‘İsar’ derecesinde eli aç.